Nieuws

Op verzoek van het Maasstad Ziekenhuis is onderzoek gedaan naar 28 patiënten die in 2010 en 2011 overleden zijn na een besmetting met een OXA-48 positieve Klebsiella bacterie. Afgelopen vrijdag bleek dat 3 patiënten zeer waarschijnlijk zijn overleden als direct gevolg van deze multiresistente bacterie.

Bij 14 patiënten was het zeer waarschijnlijk dat de OXA-48 positieve Klebsiella niet verantwoordelijk was voor het overlijden.
Bij 10 patiënten is het niet uitgesloten, dat de resistente Klebsiella verantwoordelijk was voor het overlijden of belangrijk heeft bijgedragen aan het uiteindelijke overlijden. In een aantal gevallen was er sprake van zo ernstige en niet op behandeling reagerende bijkomende aandoeningen, dat zelfs als de Klebsiella de directe doodsoorzaak was, dat zelfs dan de bijkomende ziekten en onderliggende aandoeningen meer als werkelijke doodsoorzaak aangemerkt zouden moeten worden.

In één geval waren er door overplaatsing naar een ander ziekenhuis onvoldoende gegevens beschikbaar om tot een uitspraak over de doodsoorzaak te kunnen komen.
Bij 2 van de 3 patiënten bij wie een directe relatie tussen overlijden en OXA-48 Klebsiella kon worden vastgesteld, was de besmetting nog niet bekend op het moment van overlijden. Zij zijn niet met antibiotica behandeld waarvoor de bacterie gevoelig was. Bij deze patiënten heeft het multiresistent zijn van de bacterie waarschijnlijk bijgedragen aan het overlijden. In andere gevallen waarbij een infectie met de OXA-48 positieve Klebsiella mogelijk heeft geleid tot het overlijden van de patiënt is niet zeker of dit overlijden een gevolg was van het multiresistente karakter van de bacterie. Patiënten kunnen ook overlijden aan goed gevoelige bacteriën.

Er is afgezien van het vergelijken van de Standardized Mortality Ratio (SMR) bij besmette patiënten met die bij niet-besmette patiënten, omdat 1) SMR’s alleen corrigeren voor de ernst-van-ziekte op het moment van IC-opname, niet voor complicaties die later zijn ontstaan en 2) de betrouwbaarheidsintervallen voor SMR’s bij kleine aantallen patiënten altijd zo breed zijn dat het trekken van conclusies uit dit soort onderzoek bij deze populatie niet mogelijk is.