Mijn Dag

Margreet Schilt, 28 jaar, is sinds september voor 8,5 maand operatieassistent in het Queen Elisabeth Central Hospital in Blantyre, Malawi, Afrika.

Blantyre, Malawi, een willekeurige dag in December. ’s Ochtends op 5.45 word ik gewekt door de zonnestralen in m’n kamer, het vrolijke gefluit van de vogels, de tuinman die in de tuin aan het werk is en de geluiden van mensen op weg naar de markt met hun koopwaar. De dag komt tot leven. Twee uur later ga ik naar het ziekenhuis. De temperatuur is ondertussen opgelopen naar 35-38 graden.

Hoewel ik dicht bij het ziekenhuis woon, kom ik toch bezweet aan. Snel omkleden in een OK pak dan maar. Officieel begint de werkdag voor een OK-assistent in Malawi om half acht. Maar de koffiekamer/het kantoor blijft leeg tot acht uur. Als het grootste gedeelte van het team er is, vindt de overdracht van de nachtdienst plaats. Er wordt onder andere vermeld welke ingrepen er plaats hebben gevonden, hoeveel jassen en bussen met gazen er gesteriliseerd zijn, hoeveel Pethidine er gebruikt is en de bijzonderheden voor het programma voor de komende dag. Na gezamenlijk het “Nurse’s Prayer” te hebben uitgesproken worden de OK’s voorbereid. Allereerst gaan we met z’n allen ‘shoppen’ in de Main Store Room. Elke dag is het weer een verrassing wat er vandaag ‘out-of-stock’ is. Onsteriele handschoenen? Steriele handschoenen? Maskers? Hechtingen? Zeep? Gazen?

Deze ochtend tref ik bij aankomst een grote groep nieuwe studenten aan in het kleine kantoor/koffiekamer. Maar liefst 15 studenten meldde zich deze ochtend. En dat voor een OK complex met 4 OK’s, 1 kleine OK en een recovery room met 4 bedden… Geen idee hoe we deze studenten een leerzame OK stage gaan geven. Het is nl ook nog eens 2 weken voor de kerst en dus midzomer en het vakantieseizoen is hier al volop begonnen. Minder chirurgen, minder verpleegkundigen en dus minder patiënten!
Het vak Operatieassistent is hier in Malawi niet erkend door de overheid en mede daardoor werk ik hier nog steeds op vrijwillige basis. De studenten die hier op OK komen zijn verpleegkunde studenten die in twee weken tijd de Pré-, Per- en Postoperatieve zorg en technieken moeten leren. Iets dat in mijn ogen onmogelijk is, maar ik heb ondertussen de westerse standaard voor studentenbegeleiding al laten varen. Mijn speerpunten in de studenten begeleiding hier, zijn de steriliteit, de werkhouding (zowel naar patient als naar chirurg) en de instrumentenkennis. Elke twee weken organiseer ik daarom een workshop voor de studenten, waarin deze aspecten naar voren komen en waar ze ‘droog’ kunnen oefenen met de instrumenten.

Na de studenten een korte rondleiding the hebben gegeven, begeef ik mij naar de OK waar ik vandaag ingedeeld sta, OK 4 de Orthopedie. Lees: traumatologie. Heup- en knie protheses? No way! Er is geen geld voor de aanschaf van instrumenten en implantaten, maar ook is de OK daar niet voor geschikt. Er is een airco, maar dat is alles wat er is aan luchtbeheersing. Daarnaast loopt de temperatuur in de OK regelmatig op tot boven de 30°C, met als toppunt 37°C! En regelmatig hebben we vlinders, vliegen, muggen en grote mieren op bezoek.
Dat het verkeer in Malawi chaotisch en levensgevaarlijk is, leer je snel genoeg na een paar dagen ‘Orthopedie’. Road Traffic Accidents (RTA’s)! In 90% van de patiënten in Orthopedie is dat de afkorting die je het eerst tegenkomt bij het lezen van de patiëntenstatus! Zo ook vandaag. Twee jonge patiënten en beide slachtoffer in een RTA met lelijke botbreuken tot gevolg. Over het algemeen is er voldoende ‘fixatie’ materiaal zoals platen, schroeven, k-draden, pennen en external fixators. Is een bepaalde schroefmaat niet voorrradig? Geen probleem, pak een lange schroef en knip deze met een grote draadkniptang op de juiste lengte. Opgelost!
Moe maar voldaan kom ik na een lange dag hard werken en creatief denken thuis, waar er een heerlijk bord nsima (stevige maispap) met bonen op me wacht!

Wil je ook meedoen aan Mijn Dag? Graag! Stuur nu direct een mailtje en je ontvangt meer informatie.