Mijn Dag

Dit is een dag uit mijn leven als militair operatieassistent, eerste luitenant Maaike. Ik ben gedurende 2,5 maand op uitzending in Afghanistan, in de zuidelijke provincie Kandahar.
In Nederland ben ik werkzaam in een burgerziekenhuis in Zuid-Holland. Dit is 1 van de 12 relatieziekenhuizen in Nederland waar Defensie, het Instituut samenwerking Defensie en Relatieziekenhuizen (IDR) een contract mee heeft. Binnen de IDR-constructie werkt twee soorten personeel. Bovenformatief en wederkerig personeel. Bovenformatief personeel is in dienst van Defensie en wordt te werk gesteld in de relatieziekenhuizen. Zij gaan voor 2,5 maand op uitzending naar risicogebieden. Wederkerig personeel is in dienst van het relatieziekenhuis en is beschikbaar voor Defensie voor korte uitzendingen en gaan naar lagere risicogebieden. Een aantal van deze collega’s hebben ervoor gekozen om ook naar hoge risicogebieden te gaan.

Tot nu toe ben ik in 2009 in Prizren, Kosovo en Kandahar, Afghanistan geweest. Vorig jaar, in de periode maart/april was mijn voorlaatste keer op Kandahar. Het kamp in Kandahar ligt op het militaire vliegveld en wordt daarom eigenlijk ook Kandahar Airfield oftewel kortweg ‘KAF’ genoemd. KAF is één van de grootste militaire steunpunten van de ISAF-operatie in Zuid-Afghanistan. Het is een enorm kamp waar 44.000 duizend mannen en vrouwen werkzaam zijn. Op het kamp ben ik werkzaam als operatieassistent in het multinationale Role 3 ziekenhuis. Daar hebben we de beschikking over verschillende chirurgen; vaat- orthopedische- algemeen- en neurochirurgen. Ook is een Role 3 ziekenhuis uitgebreid met een CT-scanner.

De dagen gaan hier snel voorbij. We hebben 12-uurs diensten overdag ’s nachts, en als we niet op het werk zijn, zijn we altijd on call mochten er ineens veel gewonden worden binnengebracht. De gewonden die worden binnengebracht worden geclassificeerd in de categorieën Alpha, Bravo en Charlie. Een Alpha is een prio 1 patiënt die snel afgevoerd moet worden naar een ziekenhuis om medische zorg te krijgen. Een Bravo is een prio 2 patiënt en een Charlie een prio 3. In berichtgeving over binnenkomende gewonden wordt met deze classificaties gewerkt. Daarnaast worden ook de verwondingen van de patiënt genoemd zodat wij voorbereidingen kunnen treffen. Hieronder zal ik jullie vertellen hoe een dagje op de OK er hier aan toe gaat;

Maandag 27 juni 2011

Vandaag weer een werkdag. Een laatste dagdienst voor mij omdat ik weer 8 nachtdiensten ga werken. We begonnen op OK 1 met een patiënt waarbij verschillende specialisten aan het werk waren. Helaas heeft de oogarts een enuclatie van het rechteroog moeten uitvoeren. Daarnaast heeft de algemeen- en vaatchirurg de grote verwondingen aan/rond zijn hals moeten reconstrueren. De OMFS (Oro-Maxillo-Facial Surgery) chirurg heeft een trachostoma geplaatst en een poging gedaan om zo goed mogelijk zijn halve gezicht, dat verdwenen was, weer enigszins te sluiten en te bedekken met huid. De huid was compleet verdwenen aan de rechterzijde. Je keek direct op het bot. Het schijnt dat deze patiënt bezig was met het plaatsten van een bermbom toen deze afging. Of dit ook daadwerkelijk waar is zullen we nooit weten....
Mijn Canadese collega is van 08.40 tot 14.45 uur bezig geweest met deze patiënt. Mijn Nederlandse collega en ik hebben ondertussen op de andere 2 OK`s gewerkt.

In totaal hebben we 4 OK`s waarvan 3 grote en 1 kleine voor de wat kleinere ingrepen/wash outs. Vandaag zijn we met de gehele dagploeg op 3 OK`s tegelijk bezig. We proberen altijd een grote OK vrij te houden voor wat er eventueel nog binnen kan komen.
Gistermiddag kregen onze collega's een militair binnen die op een bermbom was gestapt en 3 ledematen was verloren Op onze piepers wordt dit aangemeld als een triple amp. (drievoudige amputatie). Een zware verwonding die hier helaas veelvuldig voorkomt.
Bij binnenkomst op de traumabay wordt de patiënt na de 1e opvang richting OK gebracht waar wij zo snel mogelijk aan de slag gaan om het leven van deze jonge, 19 jarige, militair te redden. Ze hebben bij hem direct na binnenkomst op de OK een heup ex-articulatie aan de rechterzijde moeten uitvoeren. Daarnaast ook een T.K.A. (dat is geen Totale Knie Arthoplastiek, zoals in Nederland bekend, maar een Through Knee Amputation) van zijn linkerbeen. Ook hebben ze zijn penis moeten verwijderen, een laparotomie moeten uitvoeren, een fixateur externe op zijn bekken gezet en een fixateur externe op zijn rechter arm gezet in de hoop dat deze behouden kan blijven.

Zo’n bermbom heeft een enorme blast. Die blaast allerlei zand en steentjes in de wonden. Dus vandaag om 08.47 uur op OK 2 begonnen om al deze wonden opnieuw uit te wassen, mogelijk verder te sluiten en opnieuw te verbinden. Het was wederom een flinke klus. Veel chirurgen aan tafel, meestal twee chirurgen per extremiteit, en de algemeen chirurgen waren tegelijkertijd ook een re-laparotomie aan het uitvoeren. Je kunt je dus voorstellen dat het een volle bak is op de OK. Ook staan er twee OR tech`s (operating room technicians) steriel aan tafel, lopen er twee OR nurses om, staat er iemand van de IC de bloedverwarmer te bedienen, is de anesthesist ook met 2 man sterk aan het hoofdeinde en is er een blood runner die steeds op en neer rent met de benodigde bloedproducten. Dit alles verloopt als een georganiseerde chaos ondanks alle verschillende nationaliteiten, (Belgisch, Canadees, Deens, Amerikaans en Nederlands) die hier dan gelijktijdig aan het werk zijn.
Nadat alle wonden waren verbonden, en al het bloed was toegediend verliet onze patiënt de OK rond 11.20 richting de IC waarna hij redelijk vlot terug naar het land van herkomst kon worden gevlogen. Nadat ik de patiënt op de IC had achtergelaten en al het papierwerk had afgerond, heb ik de OR tech’s geholpen met het schoonmaken van de OK. Het schoonmaken van de OK is na zo'n ingreep best een aardige klus voordat we weer verder kunnen met de volgende patiënt. Binnen een half uur lag de volgende IC patiënt weer op OK 2 voor een re-laparotomie en het mogelijk aanleggen van een colostoma. Het colostoma is nog niet aangelegd, de buik was nog te vies, dus is er alleen een wash out van de buik gedaan.

Ondertussen was mijn Nederlandse collega klaar met haar OK en is zij gaan lunchen waarna ze onze Canadese collega en mij heeft afgelost voor de lunch. Zolang we op 3 OK`s werken is het niet mogelijk om elkaar af te lossen omdat we overdag maar met 3 OR nurses aanwezig zijn. Eindelijk brak de eerste thee/etenspauze aan om 13.30 uur.
Toen ik terugkwam van de snelle lunch waren ze de buik aan het inpakken met het abdominal V.A.C. dressing system. Morgen moet deze patiënt weer terug naar OK om nog een poging te doen om zijn colostoma aan te leggen. Zo rond 14.05 uur verliet deze patiënt de OK en ging hij weer terug naar de IC. Na de OK weer schoongemaakt en aangevuld te hebben ben ik om 14.52 uur doorgegaan met de 3e patiënt voor OK 2; een patiënt die schotwonden aan beide benen had, welke uitgewassen en verbonden moesten worden.

Ondertussen waren ze op OK 1 ook eindelijk klaar met de patiënt met het letsel aan het gezicht, en was het alweer 16.30 uur. Na het schoonmaken en aanvullen tijd voor de tweede theepauze van vandaag!

We zaten allemaal lekker wat te drinken tot de pieper weer ging.... iedereen kijkt elkaar aan, wat zegt het bericht.... 3 x Alpha.....
Gelukkig geen patiënten voor de OK want ze hadden allemaal een heat stroke. Dat kan hier makkelijk gebeuren omdat de buitentemperatuur nu zo'n 52 graden Celsius is. Als je dan helemaal bepakt met scherfvest, helm op pad bent is dat niet gek . Rond 18.30 uur kwam de nachtploeg binnen en zijn wij na een korte overdracht richting de eetzaal gegaan. Weer een dag voorbij.

Was oorlog maar voetbal, dan kon de scheidsrechter de strijd staken (Copinga). Ik vind dit een mooie uitspraak, maar was het maar zo makkelijk.

Wat we hier meemaken is wel de dagelijkse realiteit in Afghanistan. De oorlog met heel veel doden en gewonden onder de eigen bevolking en de hier aanwezige militairen. Veel meervoudige amputaties en zware verwondingen door de bermbommen. Het valt zelfs bijna niet meer op wanneer een vlag halfstok hangt....

Eerste luitenant Maaike vanuit Kandahar.