Spiritualiteit V: Vreemdelingen herbergen
13 februari 2012 door Paul Meijsen
De zoektocht naar de ziel van operatieassistenten en de bezieling voor hun werk doe ik aan de hand van de werken van barmhartigheid. Ik had honger en gij hebt Mij te eten gegeven, Ik had dorst en gij hebt Mij te drinken gegeven, Ik was vreemdeling en gij hebt Mij opgenomen. Ik was naakt en gij hebt Mij gekleed, Ik was ziek en gij hebt Mij verzorgd, Ik zat in de gevangenis en gij zijt tot Mij gekomen.
Zijn we wel ethisch genoeg omgegaan met de buitenlandse operatieassistenten? Hebben ze echt alle kansen gehad? Hebben we niet voor onze beurt gesproken toen we klaagden over het niveau en de veiligheid? En hebben we bij het klagen ook aan hun positie gedacht?
Is het überhaupt wel zo goed om collega’s te werven uit andere landen? Ik krijg altijd een raar gevoel bij dit soort wervingsacties.
In goed vertrouwen kwamen echter een aantal collega’s naar Nederland. En ook wij werden bedonderd. Ze waren lager opgeleid en spraken slechter Nederlands dan voorgespiegeld was. Dat beledigt ons ook in zekere zin. Wordt er ook zo min gedacht over ons niveau van functioneren? Het kostte voor beide partijen veel energie en geduld om er wat van te maken begreep ik uit de berichten. Er werden serieuze klachten ingediend omdat de kwaliteit van zorg in gevaar kwam, er kwamen Kamervragen en nu is de Inspectie ingeschakeld.
Over de kwaliteit van omgaan met collega’s is minder gerept. Ik ben benieuwd of buitenlandse medewerkers onze nieuwste disposables zijn.
Dag Annemarie De komst van
Dag Annemarie
De komst van Indiase collega’s heeft beroering gebracht. Anekdotisch zijn een aantal onveilige situaties gerapporteerd, die me overigens ook niet geheel onbekend voorkomen van Nederlandse operatieassistenten (achterblijven gazen, verdwenen preparaten, verkeerde sets). Ook wij maken fouten. Er zijn ook positieve berichten. De beroepsvereniging heeft dit allemaal geïnventariseerd en dat moet ook, want als de kwaliteit in gevaar is moeten er maatregelen worden genomen.
Het kon vervolgens niet uitblijven dat de media en de politiek zich ermee gingen bemoeien.
http://oknieuws.nl/nieuws/2011/10/04/onderzoek-igz-naar-indiase-operatie...
De Inspectie onderzoekt momenteel of er sprake is van onacceptabele kwaliteit. Ik beschouw de IGZ als een onafhankelijke instantie dus we moeten maar eens even afwachten wat het onderzoek oplevert en verder niet oordelen. Ik schreef in een vorige weblog hoe ik zelf ook eens verkeerd geoordeeld heb.
http://www.oknieuws.nl/blog/2012/01/spiritualiteit-iii-de-gevangenen-bez...
Momenteel ligt het nieuwe beroepsprofiel voor ons. Achterin het boekje de beroepscode, die zowel oproept tot bevordering van de kwaliteit, maar ook tegen het bekritiseren van collega’s in het openbaar is. Het ethische dilemma blijft dus. Mijn twijfels over hoe we met mensen omgaan blijft…..en met mijn formulering heb ik dat ook heel erg op scherp gezet besef ik. De draai die jij (Annemarie) eraan geeft is natuurlijk weer jouw rekening.
Nu even over onze erkenning. Het beroepsprofiel gaat natuurlijk grotendeels over onze beroepsinhoud. Ik wil iedereen adviseren om het eens grondig te gaan bestuderen. Pas als we dit profiel met zijn allen in de volle breedte gaan waarmaken, kan de volgende stap gezet worden; erkenning. Erkenning komt namelijk niet zomaar aangewaaid. We moeten eerst eisen aan onszelf gaan stellen en daaraan (blijven) voldoen. BIG erkenning is geen kwestie van even regelen en lobbyen in Den Haag. Erkenning van het HBO niveau zal ook moeten voldoen aan regels en eisen. De LVO heeft aangegeven daarvoor te willen gaan knokken en doet momenteel een oproep voor enthousiaste en bekwame mensen om daar aan mee te gaan werken. Annemarie en collega’s …… hier ligt een kans en uitdaging …… ook voor jullie.
Als wij aan het beroepsprofiel voldoen hebben we een prachtig paspoort waarmee wij in Nederland en daarbuiten erkenning kunnen bereiken. Dezelfde eisen mogen we dan gaan stellen aan buitenlandse collega’s. Het zal ook hun paspoort zijn.
paul, ik lees graag je
paul, ik lees graag je stukjes maar om mensen disposables te noemen vind ik een misplaatste vergelijking. de problematiek van buitenlandse werknemers heeft zijn oorsprong in het feit dat ons beroep nog steeds niet erkend is. wij zijn als hele beroepsgroep disposables (om jouw woordkeuze te citeren) zolang dit nog niet geregeld is.
Post new comment