Weblog Paul Meijsen

Na de vorige blog “Vlieg op” over de menopauze, graag ook even aandacht voor de man.
Het gaat om de prostaat. In feite is de prostaat eigenlijk maar een combinatie van een driewegkraantje en een smoothiemaker. Het is een orgaantje dat normaal zo groot is als een walnoot - en eigenlijk maar twee of drie keer in het leven een echt belangrijke taak heeft en de stroom in de goede richting moet sturen. De prostaat laat vooral merken dat hij er is vanaf het 55e levensjaar.

Even de prostaatklachten op een rijtje:
• De urinestraal wordt minder krachtig en soms druppelt het maar wat.
• Het duurt even voordat de eerste plas komt.
• Kort achter elkaar weer moeten plassen en weinig urine per plas.
• Nadruppelen, ook nog wel eens een paar druppels in uw broek.
• Het gevoel hebben dat de blaas niet leeg wordt (residugevoel)
• Soms een branderig gevoel tijdens het plassen.
• Moeilijk de plas op kunnen houden, soms zelfs helemaal niet.
• 's Nachts enkele keren uit bed moeten om te plassen.

Frappant is weer de tegenstelling tussen vrouwen en mannen. Het ene geslacht verliest zijn urine vaak te gemakkelijk, het andere moet het eruit persen. Als de Inspectie een greintje mededogen heeft met de oudere man op de OK staat ze toe dat we toch weer sneakers met veters toe op de OK mogen dragen. Dan kunnen we bij de echte “Urge” in ieder geval snel naar de wc en breken we niet onze nek met OK klompen aan.

In het jaargesprek kan de maximale “ophoudtijd” natuurlijk even besproken worden en hiermee moet rekening gehouden worden bij de indeling van het personeel voor het operatieprogramma. Verder is een koffiepauze van een kwartier eigenlijk te kort. Het kost wat meer tijd en ontspanning om het netjes af te handelen. Ik wil een lans breken voor vijf minuutjes meer na je 55e. Als onze vrouwelijke collega’s begrip vragen voor hun menopauze, dan hoop ik ook op begrip voor onze plaspauze.